czwartek, 9 września 2010

Julii

tracę grunt pod oczami
ziemia
kulista – złota
już nie mój dom

tracę grunt pod oczami
ciebie
rosnący cień kochanka
co wspinał się
od czasu do czasu
po wąskiej budowie mojego ciała
na zawsze tracę

gdybym tylko znał drogę
albo chociaż mógł o nią zapytać

tracę grunt pod oczami
twój głos
słodki – śpiewny
przygnieciony ciężarem
bezsennej nocy

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz