czas na nas
czas by płaszcze zdjąć zimowe
i przejść się boso
po czystej ziemi
co rany głębokie zabliźni
i nada naszej podróży przez życie
nowy sens i bieg
czas na nas
już czas
przyjacielu mój złotooki
czas rozprostować kości
zostawić wszystkie wspomnienia
gdzieś za sobą
i wyjść na świat
podaj mi rękę
i choć ze mną
niechaj wiatr rześki
zmierzwi moje włosy
a twoje słowa
niechaj będą
przyjemnym drogowskazem
gdzie
i w którą stronę iść...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz